6 Hertogdom Bourgondië (1363/15de eeuw)

Bourgogne

[de Lage Landen] [in English] [Vorige] [Volgende]


(1: Wapen)

(2: Vlag)

Zie ook:


Beschrijving van het wapen

In goud, tweekoppige adelaar van sabel, hartschild in keel faas van zilver


Beschrijving van de vlag

In keel, faas van zilver


Geschiedenis van het hertogdom

De Bourgondiërs, een Oostgermaans volk, woonden eerst tussen Beneden-Weichsel en -Oder, maar trokken in 410 naar de Midden-Rijn en stichtten er het Bourgondische Rijk met als hoofdstad Worms, dat in 437 door de Hunnen werd vernieitgd. Aan de Boven- en Midden-Rhône stichtten ze een nieuw rijk, dat in 532 bij het Frankische werd ingelijfd. Bij de val van dit rijk ontstond in 879 een koninkrijk Neder-Bourgondië en in 887 een koninkrijk Opper-Bourgondië of Arelatisch Rijk, met als hoofdstad Arles, in West-Zwitserland. Beide rijken werden in 930 met elkaar verenigd, en in 1033 met het Duitse Rijk, maar kwamen in de 13de eeuw grotendeels aan Frankrijk.

Het hertogdom Bourgondië, met als hoofdstad Dijon, ten Westen van de Saône kwam in 1363 aan Filips de Stoute, uit een zijlinie van het Franse koningshuis. Snel groeide de macht van de hertogen van Bourgondië aan. Filips huwde Margareta, de dochter van de graaf van Vlaanderen, Lodewijk van Male, en kreeg in 1384 Vlaanderen met Franche Comté en Artesië. Dit erfgoed ging over op hun zoon Jan Zonder Vrees. Anderzijds had Joanna, dochter van hertog Jan III van Brabant, haar erfgoed vermaakt aan haar nicht Margareta van Male. Zo kwamen Brabant en Limburg aan de jongere zoon Antoon van Bourgondië. Deze huwde met Elisabeth van Görlitz, de erfgename van het hertogdom Luxembourg. Jan IV, Antoons zoon, verkreeg door zijn huwelijk met Jakoba van Beieren aanspraak op Hainaut, Holland en Zeeland. Na de dood in 1430 van Filips van Sint-Pol, Jans broeder, boden de staten van Brabant de troon aan zijn neef Filips de Goede aan. Filips had reeds in 1421 het graafschap Namur gekocht. Hij dwong zijn nicht Jakoba van Beieren in 1433 hem Hainaut, Zeeland en Holland af te staan en verenigde, na een lange strijd tegen de keizer van Duitsland, ook Luxembourg met zijn staten. Zo werd de grondslag gelegd voor de staatkundige eenheid van de Nederlanden, die onder keizer Karel V tot stand zou komen.


Laatste aanpassing: 1996-10-11

f.a.vanlaenen@ieee.org